Bir paytlar qir-adirlar orasida joylashgan bo'lib, zamon qo'li tegmagan yashirin bog' bor edi. Tabiat mo‘jizalari uyg‘unlikda gullab-yashnagan afsungarlik maskani edi. Bu sirli boshpana Yashil deb nomlanuvchi oilaga tegishli bo'lib, u o'z chegaralarida baxtning asl mohiyatini kashf etgan.
Yashil janob va Missis Evergreen va ularning kichik qizi Lilidan iborat edi. Ular yer bilan chambarchas bog'langan, o'z bog'ining sehridan taskin va mamnuniyat topadigan oila edi. Bu ularning muqaddas joyi, sevgi va quvonch gullagan panoh edi.
Har kuni ertalab quyosh ufqqa ohista nazar tashlar ekan, janob Evergreen “Keling, azizim, saodat safariga chiqaylik”, deb mayin shivirlab Lilini uyg‘otardi. Ular qo‘l ushlashib bog‘ bo‘ylab sayr qilishar, shudring o‘pgan nozik gulbarglarga, qushlarning sayrashiga hayron bo‘lardilar.
Ularning bog'i tabiat mo''jizalari gobelen edi. Ajoyib atirgullar, ularning gulbarglari jonli za'faron va nafis zambaklar bilan uyg'unlashib, hayratlanarli go'zallik tuvalini chizadi. Asalarilar jon-jahdi bilan g‘uvillashar, kapalaklar esa mayin shabadada vals qilib, osoyishtalik afsunini uyg‘otardi.
Bog‘ning qoq qo‘ynida baland bo‘yli yig‘layotgan majnuntol tol qad ko‘tarib turardi, uning shoxlari osoyishtalikni ta’minlab turardi. Yashil o'zining soyasi ostida shinam burchak yaratdi, ular tez-tez hikoyalar va kulish uchun yig'ilishadi. Bu yerda orzular shivirlangan, rishtalar bog‘langan.
Fasllar almashgani sayin bog‘ning jozibasi ham o‘zgardi. Bahorda xushbo'y simfoniya havoni o'rab oldi, chunki gilos gullari va nilufarlar uyqudan uyg'ondi. Yoz yovvoyi gullarning jonli gobelenini keltirib chiqardi va manzarani ranglarning g'alayoniga bo'yadi. Kuzning kelishi daraxtlarni oltin tuslar bilan yoritdi, qish esa bog'ni yorqin qor bilan bezadi.
O'zlarining sehrlangan bog'ida Yashil hayotni tarbiyalash quvonchini kashf etdi. Lily o'zining kichik uchastkasiga ega bo'lib, u erda urug'larni ekib, nozik ko'chatlarga g'amxo'rlik qildi. Ochilgan har bir gul bilan u muvaffaqiyat tuyg'usini, o'sish mo''jizasi bilan bog'liqligini his qildi. Bu unga sabr-toqat, chidamlilik va sevgining cheksiz imkoniyatlarini o'rgatdi.
Bog' qo'shnilar va do'stlar uchun yig'ilish joyi bo'lib ham xizmat qilgan. Yashil tabiatning mayin shivir-shivirlari bilan kulgi qo'shilib ketgan yoqimli pikniklar va bog 'ziyofatlarini o'tkazdi. Birgalikda ular bog'ning go'zalligidan zavqlanishdi, gullarning o'zlari kabi ochilgan do'stlikni mustahkamladilar.
Qiyin kunlarning birida Yashillarning hayotini qayg'u to'foni qopladi. Evergrin xonim og'ir kasal bo'lib qoldi va bog' ularning tashvishlari og'irligi ostida qurib qolganday bo'ldi. Sevimli xotiniga tasalli berishga qaror qilgan janob Evergreen qo'shnilari va do'stlaridan yordam so'radi. Ular tinim bilmay mehnat qildilar, bog‘ni mehr va sadoqat bilan parvarishladilar, unga umid yog‘dirdilar.
Mo''jizaviy tarzda, Evergrin xonimning sog'lig'i yaxshilanishi bilan bog' ham yaxshilandi. Gullar go‘yo uning shifo topishiga sherik bo‘lgandek, yangicha jo‘shqinlik bilan gulladi. Oila ham tabiatning, ham inson ruhining mustahkamligiga hayron bo‘lib, sevgi va g‘amxo‘rlik eng bepusht yuraklarga ham jon berishini bilib oldi.
Yillar o'tdi va Lili bog'ning saboqlarini yuragida olib yurgan yosh ayolga aylandi. Bolalik uyi bilan xayrlashar ekan, o‘zini tarbiyalagan bog‘iga o‘z minnatdorchiligini pichirladi. Garchi u dunyoga jo'nab ketgan bo'lsa-da, bog'ning sehri uning qadrli qismi bo'lib qoldi.